
Tektura falista składa się z naprzemiennie ułożonych warstw pofalowanych (fluting) i płaskich (linear). Funkcją warstw płaskich jest nadanie sztywności przy nacisku pionowym oraz zginaniu. Funkcją warstwy pofalowanej jest rozsuwanie warstw płaskich na określoną szerokość (czym szersza przestrzeń między warstwami płaskimi, tym tektura jest sztywniejsza). Dzięki temu dystrybucja naprężeń jest optymalna, co wpływa na sztywność i wytrzymałość całej struktury.
Finalne parametry tektury i co za tym idzie - opakowania z niej wykonanego, będą zależały od proporcji i konfiguracji czterech najważniejszych parametrów: profilu fali, ilości warstw, gramatury i rodzaju papieru.


